Kronika Montrealska » Andrzej Czyżykiewicz

Akademia Listopadowa w Kongresie Polonii Kanadyjskiej okręg Quebec.

Zbigniew Paweł Wasilewski — Mon, 16 Nov 2015 21:27:36 +0000

Kongres Polonii Kanadyjskiej okręg Quebec zgodnie z wieloletnią tradycją zorganizował Akademię Listopadową. W tym roku Akademia została zorganizowana w parafii Św, Trójcy w Montrealu przy ul Centre 1660 w niedzielę 15 listopada 2015. Uroczysta msza św. poprzedziła część oficjalną i artystyczną tego patriotycznego wydarzenia. Na Akademię przybyli prezesi wszystkich organizacji zrzeszonych w KPKQ, młodzież szkolna harcerze i zaproszeni goście. Program Akademii Listopadowej z okazji obchodów Święta Niepodległości opracowała oraz prowadziła pani Krystyna Betley- Vice Prezes Kongresu Polonii Kanadyjskiej okręg Quebec. Pani Konsul RP Pia Libicka zaszczyciła swoją obecnością licznie zebraną Polonię montrealską. Program artystyczny składał się z pieśni, tańców polonijnych zespołów folklorystycznych oraz recytacji uczniów polskiej szkoły w Montrealu.

Kościół parafialny pod wezwaniem Św. Trójcy

Józef Foltyn, prezes Związku Weteranów Polskich przewodniczy pocztom sztandarowym

OFM Dariusz Szurko, celebrant uroczystej mszy. Ojciec Dariusz Szurko jest kapelanem KPKQ

Ojciec Dariusz Szurko, Vice Prezes Krystyna Betley

Siedzą od lewej; OFM. Dariusz Szurko, Prezes Józef Foltyn, Pia Libicka Konsul RP w Montrealu, Prezes KPKQ prof. Adam Skorek, Anna Dziewiszek Dyrektor biura KPKQ

Chór przy parafii Św. Trójcy pod dyrekcją Wilhelma Płodzienia

Pia Libicka Konsul RP w Montrealu

Najlepsi widzowie spektaklu podziwiający wyczyny młodych tancerzy

Zespół Podhale

Prezes KPKQ prof. Adam Skorek

Zespół Akademia Białego Orła

Zdjęcie pamiątkowe: Akademia Listopadowa 2015

Zakończenie uroczystości Polonezem w wykonaniu zespołu Podhale

Autor: Zbigniew Wasilewski

Fot: Zbigniew Wasilewski

Dotacje i stypendia 2015 przyznane

Zbigniew Paweł Wasilewski — Wed, 28 Oct 2015 04:27:55 +0000

W czwartek 22 października 2015 w Związku Weteranów Polskich im. Marszałka Piłsudskiego odbyło się doroczne wręczanie dotacji dla organizacji polonijnych a także stypendiów studenckich. Polska Fundacja Społeczno-Kulturalna w Montrealu, która jest mecenasem życia społeczno-kulturalnego przekazała uroczyście rozdysponowane fundusze obecnym prezesom organizacji i studentom podczas kameralnego wieczoru.

W tym roku następujące organizacje uzyskały dotacje na swoją działalność społeczną;

Polska Rada Szkolna
Polski Instytut Naukowy w Kanadzie & Biblioteka Polska
Koło Przyjaciół Harcerstwa
Kongres Polonii Kanadyjskiej okręg Quebek
Zespół Pieśni i Tańca „Podhale”
Chór Parafii św. Trójcy
Chór Parafii Matki Boskiej Częstochowskiej
Grupa Taneczna „Tęcza”
Fundusz Kształcenia Kleryków
Polish – Jewish Heritage Foundation

Stypendia studenckie ufundowane przez;

Związek Weteranów Polskich im. Marszałka Piłsudskiego, Janine i Władysława Kędzierskich, Franciszka Moskala, Rodzinę Ofrechtów, Michała i Zofię Deschaine Michniewicz, Jadwigę i Michała Markiewicz, Stowarzyszenie Polskich Kombatantów, Marię Budrick Czarnojanczyk, Ed Danowski Scholarship, Wojciecha Oczechowskiego, Stowarzyszenie Inżynierów Polskich, Ludwika Wielgosza, Aleksandre i Mariana Wojdan, Jana Zaśćińskiego, Polskie Towarzystwo Patriotyczne Bratniej Pomocy , Wandę de Roussan

Otrzymali studenci;
BOBROWSKI Aleksandra, BURKAT Daniel, CICHY Katarzyna Agnieszka, CZYZYKIEWICZ Marta, DERŁUKIEWICZ Pavel, DOMAŃSKI Agnes, DRABEK Jessica, JAKUBOWSKA Weronika, KARPINSKI Kristian, KOWALCZYK Adrian, LACHUT Jessica, NAKONIECZNA Joanna, NODZYŃSKI Tomasz, POTOCKA Monika, PRUSZYNSKA Aleksandra, SIEMASZKO Elisabeth, SKALAK Michael, ŚWIDERSKI Veronica, SZCZUROWSKI Robert, TOMASZEWSKI Anna, TOMASZEWSKI Sara, WALASZCZYK Karol, WŁADYSIUK Michał, ZAPALOWICZ Szymon, ŻMUDA Sandra

Polska Fundacja Społeczno-Kulturalna życzy wszystkim organizacjom dalszej owocnej działalności, a studentom zapału do nauki i następnych zaliczonych egzaminów.

Tekst: PFSK

Fot: Zbigniew Wasilewski

Mister Polonia, Montreal 2015

Zbigniew Paweł Wasilewski — Tue, 05 May 2015 03:09:20 +0000

Wybory Mister Polonia w Montrealu odbyły się w sobotę 02 maja 2015 w sali Towarzystw Białego Orła. Tego sobotniego wieczoru stawiło się 3 pretendentów do tytułu Mister Polonia 2015. Trzej kandydaci reprezentowali bardzo wysoki a także niezwykle wyrównany poziom we wszystkich kategoriach konkursowych. Program wieczoru został bardzo starannie przygotowany. Część konkursowa sama w sobie była ogromnie widowiskowa. Wieczór poprowadziła wspaniała para konferansjerów; Isabelle Sokolnicka wraz z Tomaszem Pogorzelskim.

Na rozpoczęcie wieczoru pojawił się Upiór w Operze (The Phantom of the Opera) przy dźwiękach muzyki z tego słynnego musicalu, wprowadzając publiczność tym samym w klimat epoki z XIX wieku.

Poniżej, młode damy w krynolinach wprowadzają na salę bankietową konkurentów w strojach huzarów.

Adrian Kowalczyk

Mateusz Góral

Antek Puchalski Souche

Damy i Huzary; Walc Wiedeński Dymitra Szostakowicza w wykonaniu pretendentów do tytułu Mister Polonia 2015

Martyna Bańczyk, znana w Montrealu bardziej od strony klasycznego śpiewu, zademonstrowała swoje możliwości w muzyce Pop

Jury: Miss Polonia 2015 Gabriella Skalak, Mister Polonia 2014 Bartłomiej Demczuk, Martyna Bańczyk-soprano, Andrzej Czyżykiewicz-prezes Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej, Dorota Kadłubowska-doktor medycyny

Konferansjerzy; Isabelle Sokolnicka, Tomasz Pogorzelski

Mary Smigielski, główna szefowa wyborów Mister Polonia

tuż przed północą, został wyłoniony Mister Polonia 2015, tytuł został przyznany Adrianowi Kowalczykowi Od lewej; Vice-Mister Polonia 2015- Mateusz Góral, Miss Polonia 2015- Gabriella Skalak, Mister Polonia 2015- Adrian Kowalczyk, Mister Congeniality 2015-Antek Puchalski Souche Miss oraz Mister Polonia 2015

Autor: Zbigniew Wasilewski

Fot: Zbigniew Wasilewski

Zaduszki

Zbigniew Paweł Wasilewski — Sun, 03 Nov 2013 03:20:53 +0000

W dzień Zaduszek na montrealskim cmentarzu Notre-Dame-des-Neiges odbyła się uroczystość zorganizowana tradycyjnie jak co roku przez Polską Fundację Społeczno-Kulturalną w polskim sektorze przy kwaterze zasłużonych dla Fundacji. Uroczystość odbyła się przy udziale uczniów ze Szkolnego Punktu Konsultacyjnego im. Mikołaja Kopernika przy Konsulacie Generalnym RP w Montrealu. Gości przybyłych na cmentarz przywitał kierownik Punktu Konsultacyjnego P. Stanisław Chylewski. Spotkanie zostało poprowadzone przez księdza franciszkanina OFC Dariusza Szurko,który jest również nauczycielem religii w tej szkole. Młodzież szkolna przyniosła znicze na polskie groby oraz własnoręcznie zrobione polskie chorągiewki. Na spotkanie przybył również obecny Prezes Fundacji P. Andrzej Czyżykiewicz.

Brama wjazdowa na cmentarz Notre-Dame-des-Neiges

Stefan Władysiuk,Bibliotekarz w Bibliotece Polskiej w Montrealu,pełniący także funkcję sekretarza Fundacji wygłosił uroczystą mowę dla zebranych:

…. Każde miasto, każda większa wioska posiada swój cmentarz, swoją nekropolię. Często jest to miejsce w środku miasta, tak jakby chciano powiedzieć, że ci, którzy odeszli są ważni, kto wie, czy nie najważniejsi Niektóre z nich sa słynne na całym świecie tak jak cmentarz wojskowy Arlington w stolicy Stanów Zjednoczonych Waszyngtonie, Père Lachaise w Paryżu, czy Powązki w Warszawie. W Montrealu takim cmentarzem jest cmentarz Notre-Dame-des-Neiges, na którym sie znajdujemy, największy cmentarz w Kanadzie. Założony został on w 1855 roku i pochowanych jest tutaj ponad 900 tysięcy osób. Spoczywają tu znane osoby które znacie z podręcznika historii Kanady: Calixa Lavallée twórca hymnu narodowego « O Canada »,założyciele Konfederacji Kanady; Thomas D’Arcy McGee oraz Sir George-Étienne Cartier także znany quebecki poeta Émile Nelligan czy inne znane osobistości z dziedziny kultury ekonomii czy polityki.

Niektóre, zakony czy związki artystów a także grupy etniczne mają swoje wydzielone sektory. Polski sektor powstał w roku 1988 z inicjatywy Polskiej Fundacji Społeczno Kulturalnej. Jest to jedyna tego rodzaju inicjatywa wsród Polonii kanadyjskiej i amerykanskiej. Odwiedzając polską kwaterę na podstawie życiorysów leżących tutaj osób możemy zapoznać się z historią Polski ostatnich 90 lat.

Bohaterowie ci po drugiej wojnie światowej szukali schronienia poza Polską aby nie być prześladowanymi przez reżim komunistyczny. Trafili na gościnną kanadyjską ziemię.

Powstanie Wielkopolskie wybuchło w 1918 roku w momencie odzyskiwania przez Polskę niepodleglości wybuchło Powstanie Wielkopolskie. Pochowany w pierwszym grobie Boleslaw Lewandowski brał czynny udział w jedynym w historii Polski Powstaniu które zakończyło się zwycięstwem Polaków.

Nastepna grupa osób to bedą uczestnicy kampanii wrześniowej w 1939 roku
Kazimierz Czerkawski, Franciszek Krakowski, Jan Tesiorowski.

Inna grupa to osoby które w czasie wojny służyły jako lotnicy na przyklad Antoni Jakimik ,leży tutaj także pochowany żołnierz z Bitwy o Monte Cassino Stanisław Ostrowiecki.

Są tutaj więźniowie niemieckich obozów koncentracyjnych; Bolesław Lewandowski czy Adam Juryk więzień Oświęcimia, spośród osób wywiezionych przez Sowietów na Syberię na tak zwaną nieludzką ziemię: Janina Jakimik

Edward Kemnitz członek organizacji ŻEGOTA która w czasie okupacji niemieckiej ratowała Żydów.

Spoczywa tutaj duża grupa żołnierzy Powstania Warszawskiego, m.in. : Jerzy Gonerko, Władysław i Agrypina Stępień, Stanley Ofrecht

W drugim rzędzie stoi pomnik Ojcow Franciszkanów którym to Fundacja odstąpiła działkę. Na pomniku tym widnieje symbol skrzyżowanych rąk i widniej napis „ Pokój i Dobro, zasada według której franciszkanie postepują.

Niepodal Kwatery znajduje sie duzo polskich grobow. Najstarszy z nich to grób Pierre Dominika Debartcha, który w 1809 roku został wybrany do parlamentu prowincji Quebec. Niepodal znajdują się groby znanej w quebecu rodziny Globenski. Nieco dalej znajduje sie grób znanej pisarki Alicji Poznanska-Parizeau,żony byłego Premiera Quebecu Jacques Parizeau czy malarza Rafala Malczewskiego.

Na pomnikach Fundacji wyrty jest napis : Pamięć o nich nie zaginie.
Dba o to Polska Fundacja, nadając stypendia studenckie i dotacje dla organizacji polonijnych imienia pochowanych tu osób. Odprawiane sę co roku specjalne modlitwy dla uczczenia ich pamięci.

Dbajmy i my wszyscy żeby pamięć o pochowanych tu bohaterach walki o wolność Polski przetwała na zawsze w naszych sercach.
Cześć ich pamieci.
Zaproszony gość Kajetan Bieniecki, weteran kampanii wrześniowej podzielił się swoimi wspomnieniami

Nauczycielka w polskiej szkole, P. mgr Barbara Seguin wyglosiła odczyt następnie uczniowie zaprezentowali krótki program złożony z wierszy polskich poetów

OFC Dariusz Szurko

Kierownik Szkolnego Punktu Konsultacyjnego P.Stanisław Chylewski

Nagrobek Zbigniewa Małeckiego byłego prezesa Fundacji

Nagrobek Wandy Malatyńskiej de Roussan prezeski Fundacji zmarłej w maju tego roku.

Autor zamieszczonej powyżej mowy : Stefan Władysiuk

Bibliotekarz Polskiej Biblioteki w Montrealu

Sekretarz Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej

Foto: Zbigniew Wasilewski

http://polskafundacja.org/

POLSKA FUNDACJA SPOŁECZNO-KULTURALNA

Zbigniew Paweł Wasilewski — Wed, 23 Oct 2013 13:10:21 +0000

Pewnego dnia, jesienią 1972 roku do prezesa Polskiej Kasy Oszczędności, Czesława Ochmana,zwrócił się jeden z jego klientów z interesującą propozycją założenia fundacji. P. Jan Burowski,zamożny właściciel domu w Westmount, Żyd z Polski, chciał uczcić pamięć swoich wybawców w czasie wojny, fundując specjalne stypendium ich imienia. Była mowa o 30 tysiącach, potem, po powrocie z Izraela p. Burowski wspomniał o zapisie na rzecz fundacji połowy swego majątku. Niestety, początkowe problemy organizacyjne Kasy nie sprzyjały szybkiemu założeniu fundacji.W cztery lata później p. Burowski zapadł na chorobę Alzheimera i jego projekt upadł. Jednak niezupełnie. Prezes Kasy, Czesław Ochman coraz częściej myślał o założeniu fundacji. Wśród Polonii montrealskiej panowało pewne niezadowolenie z działalności ogólnokanadyjskiej fundacji polonijnej Milenium (zał. w 1964 r.) Mimo zbiórek na terenie Montrealu na jej rzecz, dotacje dla organizacji w Montrealu były raczej skąpe. W tym okresie na terenie Montrealu czynne były polskie szkoły sobotnie, drużyny harcerskie, grupy taneczne, chóry, teatry amatorskie i Biblioteka Polska. Wszystkie organizacje wymagały dodatkowych funduszów, które uzupełniano w zb|órkach ulicznych, przy okazji 3-majowych akademii, kiermaszy lub pikników. We wrześniu 1978 r. na miesięcznym zebraniu Zarządu Kasy powtórzono uchwałę z 1972 r. i uchwalono jednomyślnie założenie Polskiej Fundacji w oparciu o Kasę. Ustalono także, by wstępne prace organizacyjne rozpoczęła komisja wyłoniona z zarządu Koła Przyjaciół Harcerstwa (KPH), ale bez uszczuplenia zarządu Kasy. Zarządowi KPH zależało na zabezpieczeniu funduszu powstałego po likwidacji ośrodka harcerskiego „Gniezno”. Z końcem września tego roku zaczęła działać komisja w składzie: Władysław Stępień, prezes KPH, Czesław Ochman, prezes PKO i wiceprezes KPH oraz Marian Wojdan, skarbnik KPH i członek władz Kasy. Komisja zajęła się opracowaniem zarysów nowej instytucji i dokooptowała pięć osób: dr Tadeusza Brzezińskiego, Czesława Gajewskiego, Edwarda Krajewskiego, ks. Henryka Pieprzyckiego i Tadeusza Sołowija. Przygotowanie dokumentu prawnego do zarejestrowania Polskiej Fundacji pod nazwą FONDATION SOCIO-CULTURELLE POLONAISE DU QUEBEC zlecono mec. Janowi Zaścińskiemu. W następnych miesiącach grupa założycieli powiększyła się o dalszych siedem osób. Cele wytyczne Fundacji opracowane przez Cz.Gajewskiego, T. Sołowija i J. Zaścińskiego zostały zatwierdzone na zebraniu członków założycieli w dniu 16 stycznia 1979 r. Zebranie upoważniło mec. Zaścińskiego do złożenia podania o inkorporację i powołało Komisję Regulaminową złożoną z pp. Czesława Gajewskiego, Jana Gołkontta, Tadeusza Sołowija i Jana Zaścińskiego, której zlecono opracowanie statutu Fundacji. Dnia 9 kwietnia 1979 Ministere des consommateurs, cooperatives et institutions financieres wydało członkom założycielom „Lettres Patentes” (Loi des compagnies 3e partie) jako instytucji o celach dobroczynnych. Podanie o inkorporację podpisali: dr Tadeusz Brzeziński, Czesław Gajewski, Stanisława Gołębiowska (s. Terezja), Jan Bogdan Gołkontt, Edward Krajewski, Franciszek Moskal, Czesław Ochman, dr Henryk Pieprzycki (Franciszkanin), Irena Romanowska, Anna Serafin, dr Stanisław Skoryna, Tadeusz Sołowij, Władysław Stępień, Marian Wojdan i mec. Jan Zaściński. Według prawa sygnatariusze dokumentu stali się Członkami Założycielami POLSKIEJ FUNDACJI SPOŁECZNO-KULTURALNEJ i jej Radą Administracyjną. Na pierwszym zebraniu Radawybrała następujący zarząd: Władysław Sępień – prezes, Czesław Ochman i Tadeusz Sołowij -wiceprezesi, Irena Romanowska – sekretarz, Czesław Gajewski – skarbnik. Najważniejszym zadaniem zarządu było uzyskanie dla Fundacji przywileju organizacji dobroczynnej, dzięki czemu darczyńcy mogą otrzymywać pokwitowania na odpisy podatkowe. Po przeprowadzeniu zmian statutowych wymaganych przez władze, walne zebranie w dniu 18 września 1979 r. zatwierdziło te zmiany. Uchwaliło również wysokość jednorazowej wpłaty: 1000 dol. dla członka fundatora i 100 dol. dla członka zwyczajnego. Nazwiska fundatorów będą umieszczane na Tablicy Honorowej Fundacji, a nadto coroczne stypendia lub dotacje będą nosiły nazwiska fundatorów. Kadencja członków Rady Administracyjnej jest trzyletnia.

Na wiadomość o brutalnym zamordowaniu ks. Jerzego Popiełuszki, z inicjatywy prezesów Polonijnej Kasy Kredytowej i Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej, pp. Zenona Mazura i Jana Tęsiorowskiego i przy współpracy duchowieństwa, powstała myśl uczczenia pamięci ks. Popiełuszki koncertem okolicznościowym. Stroną artystyczną zajął się Zdzisław Marczyński. W koncercie wzięli udział: Ireneusz Bogajewicz, Lidia Kłobucka, Jadwiga Knott, Zdzisław Marczyński, Anna Moszczyńska, Władysław Radny i Sasza Saniewski. Wiersze poetów solidarnościowych recytowała Iwona Urbańska. Na koncercie obecni byli przedstawiciele kurii biskupiej i rządu prowincji. Dochód z koncertu stał się zaczątkiem Funduszu im. ks. Jerzego Popiełuszki, którym zarządza Fundacja i z jego odsetek wypłaca dotacje księżom studiującym w Montrealu – do końca 2003 r. wypłacono z tego funduszu 12.055 dol.

W kwietniu 1987 r. kapitał Fundacji osiąga prawie 250.000 dol. Fundacja liczy sobie 147 członków i 40 fundatorów.

Na dziesięciolecie Fundacji w kwietniu 1989 r. kapitał Fundacji przekroczył 300 tys. dol. Ilośćczłonków wzrosła do 183, a fundatorów do 63.

W tym samym roku, Janusz Szewczyk, właściciel kwiaciarni i członek Komitetu Darów i Zapisów, zwrócił się do zarządu z propozycją utworzenia polskiej sekcji na cmentarzu Notre-Dame-des-Neiges, wzorem innych grup etnicznych, które rozbudowały już różne tereny dla swych członków. Pomysł p. Szewczyka przewidywał nabycie przez Fundację pasa działek wzdłuż drogi cmentarnej, celem odsprzedaży zainteresowanym. Dochód zasiliłby majątek Fundacji.

Kwatera zasłużonych dla Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej, cmentarz Notre-Dame-des-Neiges

Gdy w lutym 1988 r. zmarł Bolesław Lewandowski, który w swym testamencie zapisał Fundacji całe swe oszczędności, 95 tys. dol., było rzeczą oczywistą, że Polska Fundacja musiała zapewnić swemu największemu dobroczyńcy godne miejsce pochówku i opiekę nad jego grobem. Z zakupionych dwóch potrójnych działek na cmentarzu Notre-Dame-des-Neiges, przeznaczono jeden grób dla śp. Bolesława Lewandowskiego. Rozważając nowe pomysły i plany dalszej akcji, ostatecznie postanowiono zakupić cały pas wzdłuż głównej drogi w sekcji Olier i założyć KWATERĘ ZASŁUŻONYCH DLA POLSKIEJ FUNDACJI. Nowa sekcja powstała w 1991 r. niedaleko pierwszej (składającej się z dwóch potrójnych działek) i obejmuje 21 potrójnych działek, czyli 126 miejsc pochówku.

Pod koniec pierwszego dziesięciolecia aktywa Fundacji wynosiły 300 000$. W dotacjach wypłacono 101.000$.

Do 31 grudnia 2003 roku aktywa Fundacji, dzięki wpływom z Kwatery I inwestycjom wyniosły 1 019 000$ realizując hasło: POLSKA FUNDACJA NA DRODZE DO MILIONA!

Największy w historii Polonii Quebeckiej spadek pochodzi od śp Eugeniusza Siniewicza zmarłego w 2001 r. Według inwentarza sporządzonego przez Kuratorów Publicznych Prowincji Quebec masa spadkowa miała wartość ponad 300.000$ z której to kwoty 50 000 $ zostało zapisane Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej.

Powyższy zarys historyczny jest streszczeniem szerokiego artykułu zaczerpniętego ze strony internetowej PFSK, autorstwa śp. Zbigniewa Małeckiego (1922-2009) ,wieloletniego prezesa Fundacji w latach 1990-2009.

Obecny prezes Fundacji P.Andrzej Czyżykiewicz,który objął tą funkcję w tym roku po zmarłej poprzedniczce śp. Wandzie de Roussan

Według raportu finansowego z maja 2013 roku majątek Fundacji opiewa na kwotę 1 393 000 $. W tegorocznej uroczystości przekazania dotacji Rada Fundacji przekazała polonijnym organizacjom 32 000 $ oraz 11 000$ w formie stypendiów polonijnej młodzieży studiującej . Podczas tegorocznego wręczania dotacji i stypendiów w dniu 15 października Pan Prezes Czyżykiewicz wspomniał,że Fundacja od chwili swojego istnienia wypłaciła na cele społeczne dla Polonii montrealskiej równowartość posiadanego kapitału, to jest około 1 400 000 $.

Poniżej foto-relacja z wydarzenia;

Opracował: Zbigniew Wasilewski

Źródło; strona internetowa Fundacji,raporty i sprawozdania z działalności Fundacji.

Wio koniku ! na kolację zajedziemy akurat

Zbigniew Paweł Wasilewski — Sun, 03 Mar 2013 12:08:25 +0000

Historia Oberży Parkera w miejscowości Val David w górach Laurentydach rozpoczyna się w 1944 roku. W tym właśnie roku pewien księgowy zakupił kawałek terenu nad małym lecz niezwykle malowniczym jeziorem. Mały początkowo domek letniskowy miał służyć jego rodzinie . Gościnność pana Parkera sprawiła ,że w krótkim czasie w to miejsce zaczęli przyjeżdzać przyjaciele rodziny Parkerów a potem przyjaciele przyjaciół. Mały domek został rozbudowany i w 1948 roku, właściciel przeobraził tą posiadłość w oberżę. Obecni właściciele z dumą podkreślają,że jednym z pierwszych gości w oberży był słynny Jack Rabbit, (Herman Smith-Johanssen,1875-1976) narciarz norweski mieszkający większą część życia w Kanadzie, pionier narciarstwa w krajach Europy i Ameryki. Zyskał popularność pod przydomkiem Jackrabbit, otrzymanym od indian kanadyjskich za to ,że przemieszczał się z dużo większą szybkością na nartach biegowych niż Indianie ,którzy używali rakiet śniegowych . Dodatkową sławę przyniosła mu długowieczność – dożył 111 lat i 204 dni, będąc w chwili śmierci najstarszym żyjącym mężczyzną na świecie. Obecnie właścicielami oberży jest para Polaków. Wśród Polonii montrealskiej to miejsce jest znane jako Oberża u Jasia i Małgosi pochodząca od imion właścicieli. W sobotę 23 lutego 2013 odbył się kulig w Val David zakończony kolacją w Oberży u Jasia i Małgosi. Organizatorowi p. Andrzejowi Czyżykiewiczowi udało się zebrać grupę ponad 70 osób. Całe wydarzenie odbyło się w bajkowej scenerii z wszystkimi urokami kanadyjskiej zimy:

fot:Artur Łubniewski Organizator kuligu,Andrzej Czyżykiewicz
Oberża u Jasia i Małgosi,widok z zamarzniętego jeziora

Autor Zbigniew Wasilewski

foto:Zbigniew Wasilewski