Kilka lat temu napisałam krótkie opowiadanie o małej dziewczynce, która przeżyła gwałt i pokazałam je mojemu przyjacielowi, reżyserowi z Los Angeles.

- Byłby z tego świetny film – skomentował.

Na bazie opowiadania powstał scenariusz, ale mimo przetłumaczenia go na język francuski nikt ze świata filmowego nie zwrócił na niego uwagi. Scenariusz poszedł „do szuflady” i zaczęłam pisać powieść. Zajęło mi to dwa lata, chociaż książka ma zaledwie 160 stron. Nie jest łatwo pisać o swoich przeżyciach – książka w dużej mierze jest autobiograficzna.

Na pytanie „o czym jest książka?” można odpowiedzieć w dwóch słowach – „o gwałcie”, ale rzeczywiście tak nie jest. Książka jest wielowątkowa, opowiada o emigracji, o niespełnieniu zawodowym, o przeżyciach z dzieciństwa, które ciążą na nas przez całe życie, o próbie poradzenia sobie z nimi, o ucieczce od miłości, która jest jednocześnie jedyną nadzieją na uzdrowienie psychiczne głównej bohaterki, Anny, byłej polskiej dziennikarki, która uciekła z Polski do Kanady przed „demonami” z przeszłości. Pamiętnik pisany w formie opowiadań  jest jej jedynym powiernikiem. To właśnie z niego zakochany w Annie Paul, sparaliżowany pisarz, dowiaduje się o jej rodzicach, o dzieciństwie i młodości. Wyjazd do Polski staje się dla Anny początkiem nowego życia i  po powrocie jest w stanie wyznać Paulowi swoją największą tajemnicę. Zakończenie książki jest szczęśliwe, chociaż nie w oczywisty sposób. Pozostawia czytelnikowi pole do wyobraźni.

Po wydaniu  „Żółtej sukienki” wydawało mi się, że głównym odbiorcą będą emigranci w dojrzałym wieku, którzy borykają się z tęsknotą za ojczyzną, przeżywają niespełnienia zawodowe oraz ludzie skrzywdzeni przez los.  Okazało się, że książka jest uniwersalna i podobała się zarówno Polakom w kraju jak i zza granicy, a  najbardziej entuzjastyczne recenzje dostałam od dwudziestokilkulatków.  Widocznie tematy poruszane w książce są bliskie wszystkim pokoleniom obu płci.

shczooreczek.blogspot.com

okiem-recenzenta.blog.onet.pl

agnieszkapohl.wordpress.com

Sześć lat temu w ramach pracy dla Queen Art Films, firmy Liliany Komorowskiej  wraz z Kasią Lech wyreżyserowałam film dokumentalny o polskiej szlachcie w Rawdon.  Został on zakupiony przez TV Polonia. Jeszcze przed jego realizacją nosiłam się z zamiarem napisania książki o polskiej arystokracji na emigracji w Kanadzie. Przez cztery lata trwał proces powstawania książki – albumu pt. „W jednej walizce”. Zostały w niej zawarte fascynujące dzieje ludzi, którzy utraciwszy całe mienie, zabrane nielegalnie przez komunistów, zaczęli życie trzymając w ręku symboliczną „jedną walizkę”. Bohaterzy książki pochodzą z rodzin takich jak: Czartoryscy, Czetwertyńscy, Komorowscy, Platerowie, Popielowie, Potoccy, Sapiehowie, Siemieńscy, Tarnowscy, Tyszkiewicze i Zamoyscy.

Okładka książki została  opatrzona wpisem sławnej polskiej aktorki, Beaty hrabianki Tyszkiewicz: „Tak jak inne narody, powinniśmy być dumni ze swojej arystokracji, z której dziedzictwa materialnego i duchowego korzystamy po dzień dzisiejszy – książkę tę gorąco polecam.”

Obie książki są dostępne na stronach internetowych księgarni w Stanach:

thepolishbookstore.com

thepolishbookstore.com/products

Można je kupić w Polsce:  w Empiku album o arystokracji, a „Żółtą sukienkę” w wielu księgarniach internetowych, między innymi na stronie wydawnictwa Novaeres -  zaczytani.pl/ksiazki/beata_golembiowska

oraz u autorki:

beata_nawrocki2003@yahoo.ca

O „W jednej walizce”  ukazało się wiele informacji w radio, telewizji i prasie. Żółta sukienka nie jest jeszcze tak dobrze rozreklamowana, ale mają się o niej ukazać recenzje w Super Express i w kilku czasopismach polonijnych.

Zapraszam na moja stronę internetową, która jest jeszcze w trakcie budowy: beatagolembiowska.studiobim.ca

Montrealski Salon Poezji podczas swojego kolejnego spotkania (piątego) gościł swoich wiernych widzów w sali Konsulatu Generalnego RP dwa dni po Walentynkach.

Tym razem organizatorzy czyli Fundacja Liliany Komorowskiej dla sztuki i Fundacja Kulturalna im. Wiesława Dymnego zapraszali na wieczór poezji miłosnej.

Gospodarze spotkania Bożena Szara i Jan Porowski zaprezentowali najpiękniejsze wiersze o miłości najwybitniejszych polskich poetów: Wisławy Szymborskiej, Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej, Haliny Poświatowskiej, Adama Asnyka, Adama Mickiewicza, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Bolesława Leśmiana i Juliana Tuwima. Przy fortepianie zasiedli Zuzana Simurdowa i Mikołaj Warszyński. Kompozycje Antoniego Dworzaka i Jana Brahmsa grali na cztery ręce. Licznie zgromadzona publiczność jak zawsze nagrodziła wykonawców gromkimi brawami, by po części artystycznej wieczoru kontynuować spotkanie przy słodkościach i kawie ufundowanych przez cukiernię Wawel. Montrealski Salon Poezji działa pod patronatem Konsulatu Generalnego RP w Montrealu.

 Beata Nawrocki

przyjacielem, pomaga zrozumieć świat, drugiego człowieka, oswaja cierpienia.

Całe szczęście, że są poeci, którzy słowa potrafią ułożyć tak, że często w prosty sposób przedstawiają najważniejsze prawdy o życiu„

Anna Dymna

 W 2002 roku, z inicjatywy Anny Dymnej powstał Krakowski Salon Poezji.  Spotkania, podczas których znani polscy aktorzy interpretują swoje ulubione wiersze, odbywają się w każdą niedzielę w foyer Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Do tej pory odbyło się już kilkaset takich spotkań. Dzieło Anny Dymnej z roku na rok rozszerza się, bo Salony Poezji powstały już w kilku innych miastach w Polsce, a także za granicą.

Montrealski Salon został zainaugurowany w 2009 roku przez Annę Dymną i Krzysztofa Orzechowskiego, zaproszonych do Kanady przez Fundację Liliany Komorowskiej dla Sztuki oraz Fundację im. Wiesława Dymnego.  Do tej pory odbyły się cztery Montrealskie Salony Poezji, poświęcone: twórczości ks. Jana Twardowskiego, poezji o Fryderyku Szopenie, poezji Wisławy Szymborskiej i Czesława Miłosza, a 16 lutego, o godz. 19 – stej  zapraszamy na Wieczór Poezji Miłosnej.

Wiersze interpretują zawodowi aktorzy lub lektorzy radiowi, zaś oprawę muzyczną salonów zapewniają nam profesjonalni muzycy. Naszymi dotychczasowymi artystami byli: Liliana Komorowska, Jan Porowski, Daniel Woźniak, Jan Jarczyk, Radosław Rzepkowski, Zespół ODD LOT i Jacques Kuba Segin, Justyna Gabzdyl. Gospodynią wieczorów jest Bożena Szara.

Salony organizowane są przez Fundację Liliany Komorowskiej dla Sztuki i Fundację im. Wiesława Dymnego, pod patronatem Konsulatu Generalnego RP w Montrealu.

Sponsorami Salonów są: Polska Fundacja Społeczno – Kulturalna, Cukiernia Wawel, Radio Jedynka, Ewa Bielińska i Izabella Potocka z Voyage Groupe Ideal.

Dotychczasowe spotkania z poezją cieszyły się dużą popularnością. Organizatorzy mają nadzieję, że zainteresowanie publiczności będzie nadal trwało. Zapraszamy serdecznie na kolejne Montrealskie Salony Poezji.

Autor:  Beata Nawrocki