Niektórzy zdziwiliby się wiedząc, że medycyna alternatywna i naturopatia należą do obecnie najszybciej rosnących dziedzin medycyny. Według najnowszych sondaży jeden na trzech mieszkańców Ameryki Północnej, korzystał już z porad naturopaty i większość potwierdziła, że nadal będzie z tych porad korzystać.

A wszystko zaczęło się w XVI wieku, w rejonie obecnej, kanadyjskiej prowincji Quebec. Według zapisków z roku 1542, naturalne metody leczenia oparte na ludowych tradycjach i ziołolecznictwie miały tu niezmierną popularność. Co ciekawsze. tak pozostało do dziś, chociaż (w przeciwieństwie do większości innych prowincji kanadyjskich jak Kolumbia Brytyjska, Ontario, Alberta, Manitoba, czy Nowa Szkocja gdzie zawód naturopaty jest uregulowany przepisami rządów tych prowincji ) medycyna alternatywna nie jest oficjalnie uznana w prowincji Quebec. Nie oznacza to jednak, że jest ona nielegalna. Według sondażu z 1991 roku, w Quebec zawód lekarza czy terapeuty medycyny alternatywnej uprawiało około 6000 osób, a ilość ta ciągle wzrasta. Zainteresowanie tymi formami leczenia, również.

Zwolennicy naturopatii twierdzą, że ten typ leczenia jest zorientowany na wzmacnianie naturalnych sił obronnych organizmu w celu poprawy i utrzymania zdrowia. Medycyna ta stosuje tylko naturalne produkty i naturalne metody terapeutyczne, koncentruje się na ustaleniu podłoża choroby, a nie na jej symptomach, i przywiązuje dużą wagę do współzależności między zdrowiem fizycznym, psychicznym, emocjonalnym i duchowym pacjenta. Samo leczenie zaś jest zorientowane na indywidualne potrzeby pacjenta i stosuje takie metody jak ziołolecznictwo, homeopatia, akupunktura,  zdrowe żywienie i poradnictwo życia codziennego.

Krytycy naturopatii nazywają ją metodą eklektyczną, która zmieniała metody w zależności od popularnych potrzeb. Zarzuca się jej intuicyjne podejście do problemów, odległe od obiektywnych naukowych badań. Z tego względu naturopatia umieszczana jest często w szeregu tzw dyscyplin pseudonaukowych. Zarzuca się jej też, że się nie rozwija i nie inwestuje w badania doświadczalne, że opiera się na dogmatach.

Niemniej jednak warto nadmienić, że wśród metod leczniczych medycyny tradycyjnej tylko 60% znajduje poparcie w poprzedzających je ściśle naukowych doświadczeniach, i że wiele zależy tu też od intuicji lekarza. Naturopaci kładą główny nacisk na zapobieganie chorobom i chyba słusznie. W przypadkach ostrych chorób medycyna tradycyjna wydaje się być bardziej skuteczna, żeby nie wspomnieć tu o takich dziedzinach jak chirurgia czy ortopedia.

Niewątpliwie jednak obie orientacje: medycyna tradycyjna i medycyna alternatywna mają dużo do zaoferowania i mogłyby się wzajemnie uzupełniać. Takie trendy już się zresztą pojawiły. Niespełna jedna trzecia szkół medycznych w USA, w tym Harward, Yale, czy John Hopkins oferuje kursy z medycyny alternatywnej.

Tymczasem w kanadyjskiej prowincji Quebec, która była prekursorem medycyny alternatywnej na kontynencie północno-amerykańskim, dziedzina ta wciąż pozostaje bez regulacji rządowej. Członkowie Związku Medycyny Naturopatycznej w Quebec ( AMNQ) przekonują, że wraz z regulacją rządową podniósłby się standard praktyki naturopatów. Przeciwnicy takiej regulacji sugerują, że standard obecnej edukacji naturopatów jest zbyt odległy od standardów edukacji w szkołach medycyny tradycyjnej. Faktem jednak pozostaje, że rzesza mieszkańców prowincji Quebec pozostaje niezrażona standardami edukacji naturopatów i szuka u nich pomocy.

Autor: Elżbieta Uher