turkey

Thanksgiving Day

Święto Dziękczynienia (Thanksgiving Day) obchodzone jest na pamiątkę pierwszego dziękczynienia założycieli angielskiej kolonii w Plymouth, którzy More »

_DSC0120

Ticonderoga

Całkowicie zrekonstruowany fort z okresu wojen brytyjsko-francuskich o kolonizację terenów Ameryki znajduje się w miejscowości Ticonderoga More »

seafountain_large

Fabergé – najsłynniejsze wielkanocne pisanki

Znana na całym świecie marka wyrobów czekoladowych Ferrero, nie może niestety szczycić się oryginalnością wprowadzając na More »

DSC_4693

Montreal – Pomnik Jana Pawła II

Zwyczaj stawiania pomników papieżom datuje się od czasów średniowiecza , większą skalę przyjął w czasach nowożytnych. Pomniki zazwyczaj More »

J-P II

Dzień Jana Pawła II obchodzony w Kanadzie

Parlament Kanady ustanowił  drugi dzień kwietnia Dniem Papieża Jana Pawła II. Przyjęta w obu izbach kanadyjskiego More »

DSC_0077

Mój kraj nie jest krajem,to jest zima

Poemat “Mój kraj” został skomponowany w 1964 roku przez Gilles Vigneault (muzyka i teksty), utwór został More »

DSC_4548

NA SZCZUPAKA DO PRZERĘBLA

Łowienie ryb spod lodu jest kanadyjskim zwyczajem odziedziczonym od Indian. Wędkowanie pod lodem inaczej zwane też More »

70653612

Anioł był…

Anioł był wczoraj bardzo wczesnym rankiem Nazywał się Jan lub Joanna… nie pamiętam dokładnie Tomek z More »

Bałwan

Bałwan ze śniegu

Bolesław Leśmian ( 1877-1937) najbardziej skrajna indywidualność twórcza literatury polskiej XX wieku. Leśmian postrzega świat w More »

El-Che_3

Mauzoleum terroryzmu

Komunistyczny rząd Kuby nie zdając sobie sprawy z tego, że kiedykolwiek zostaną odkryte zwłoki Ernesto Che More »

_DSC0079

Pola chwały

Pole Chwały (fr;Champ d’honneur) znajduje się w Pointe-Claire na obrzeżach Montrealu. Jest to miejsce spoczynku zarezerwowane More »

Puste Miejsca

Puste miejsca Do przeszłości często powracam. Przybywam. I jak gość nieproszony, pokornie O jałmużnę wyciągam rękę… More »

_DSC0511

Jesień  w dolinie  łagodności

Buddyzm, jedna z wielkich religii uniwersalistycznych, która rozwijała się począwszy od V w. p.n.e., a jej punkt More »

atom_bomb_nuclear_weapon_nuke_sticker-p217734592870808075envb3_400

Bunkier premiera Diefenbakera

W odległości 35 kilometrów od stolicy Kanady; Ottawy w miejscowości Carp, 30 metrów pod ziemią znajduje More »

mont saint- sauveur 2008 011

United colors of quebec

Na północ od Montrealu, jakieś 45 minut jazdy samochodem zaczyna się masyw Gór Laurentyńskich. Są to More »

DSC_0920

Kurtuazyjna wizyta Ambasadora Honorowego Polonii Quebeckiej w Montrealu

W dniach 3-4 września gościł w Montrealu Ambasador Honorowy Kongresu Polonii Kanadyjskiej okręg Quebek, Pan Bogusław More »

192312

JAN KIEPURA, 1902-1966 – NAJSŁAWNIEJSZY POLSKI TENOR

Z Martą Eggerth, żoną artysty rozmawia Piotr Wiesław Grajda, czerwiec  1989 W sierpniu tego roku przypada More »

DSC_0349

Robert Pludowski-malarz. Największy mistrz sztuki współczesnej, wierny kontynuator ekspresjonizmu abstrakcyjnego.

Robert Pludowski jest Polakiem mieszkającym w Montrealu. Jest artystą malarzem. Jest właścicielem galerii sztuki Christo Stefanoff More »

Capture d’écran 2016-08-17 à 15.58.38

Pokaz filmu pt. Ojcu

Polonia montrealska będzie miał okazję obejrzeć długo oczekiwany film pt. “Ojcu” polonijnych producentek filmowych Liliany Komorowskiej More »

1023x682_o0vyd8

Niewinne

Oparty na prawdziwej historii najnowszy film Anne Fontaine, autorki pamiętnych „Coco Chanel” i „Dziewczyny z Monaco”. More »

DSC_0007

Zdeptane Buty Felixa

Felix Leclerc urodził się 2 sierpnia 1914 roku w małej górskiej miejscowości La Tuque w kanadyjskiej More »

Mynarski

Andrew Mynarski, polsko-kanadyjski heros

06 czerwca tego roku minęła 72 rocznica alianckiej inwazji we Francji, znanej pod nazwą Lądowania w Normandii More »

corrida_de_juillet

Milczenie byków

Aria torreadora, po polsku bardziej znana jako „Zabiłem byka”, pochodzi z opery „Carmen” Georges’a Bizeta. Jest toastem na cześć More »

Sonety Emigranta : 1

Sonet Ta kraina powraca w moich snach intymnych Porzucona ,powiedziałbyś… zdradzona Ta kraina, których jezior nie More »

ralph_modjeski_1

Ralph Modjeski-największy budowniczy mostów w Ameryce

Rudolf Modrzejewski urodził się w Bochni (Salzberg) 27 stycznia 1861 r.w  ówczesnej Galicji pod zaborem austriackim.  Rodzicami Ralpha More »

canadian art

Dzieła rozczochrane. Jean-Paul Riopelle

Jean-Paul Riopelle,malarz,rzeźbiarz kanadyjski urodzony w Montrealu 07 października 1926,zmarł 12 marca 2002 r. w Saint-Antoine-de-l’Isle-aux-Grues. Już More »

st-jea10

Św Jan Chrzciciel w kolorze blue

Każdego roku w kanadyjskiej prowincji Quebec, dzień 24 czerwca jest niezwykle ważnym dniem ,kiedy to jest More »

DSC_1344

Ostatni dzień wizyty polskiej Pary Prezydenckiej w Kanadzie

Prezydent Andrzej Duda w środę 11 maja w Ottawie podczas spotkania z Gubernatorem Generalnym Kanady Davidem More »

DSC_0061

Srebrny jubileusz kapłaństwa Ojca Darka

W niedzielę, 22 maja 2016 miała miejsce uroczysta msza św. poprzedzająca bankiet z okazji jubileuszu 25 More »

DSC02035

Jakub Muda z trasy. Kierunek: Kosmos. Wywiad

Jakub Muda, ur w 1993 r. w Warszawie, mieszkaniec Montrealu, student Concordia University na kierunku chemia More »

Tag Archives: Radosław Rzepkowski

GWIAZDY POLSKIEJ MUZYKI (11)

pl_fo_jablonski_culture.pl

KRZYSZTOF JABŁOŃSKI – pianista i pedagog- rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 6 lat we Wrocławiu. Akademie Muzyczną ukończył w Katowicach w 1986 r. u prof. Andrzeja Jasińskiego. Swoje umiejętności doskonalił na kursach mistrzowskich u Rudolfa Kerera  oraz Nikity Magaloffa. Od najmłodszych lat zdobywał nagrody na prestiżowych konkursach pianistycznych: w Mediolanie (1980, V nagroda), w Warszawie na Konkursie Chopinowskim (1985, III miejsce), w Palm Beach (1988, I nagroda oraz nagroda za najlepsze wykonanie utworów Chopina), w Dublinie (1988, II nagroda), Monzie (1988, I miejsce),  w Tel-Awiwie ( 1989, Złoty medal Artura Rubinsteina), w Nowym Yorku (1992 , Nagroda Specjalna im. Jorga Boleta), w Calgary (1992, II nagroda). Krzysztof Jabłoński występował na estradach Europy, Ameryki Północnej i Południowej,  Meksyku, Izraela, Japonii oraz Korei Południowej. Współpracował ze sławnymi  dyrygentami  jak Mario Bernardi, Andrey Boreyko, Franz Bruggen, Sergiu Comissiona, Jacek Kasprzyk, Jerzy Katlewicz, Jan Krenz, Grzegorz Nowak, Krzysztof Penderecki, Tadeusz Strugała, Witold Rowicki, Yukinori Tezuka i z innymi. Recenzje z koncertów na łamach zagranicznej prasy potwierdzają talent artysty.

pl_fo_jablonski_culture.pl

W ,,The New York Time” czytamy:,, Jabłoński grał z elegancją i niezachwianą kontrolą (…) Cnotą jego artyzmu są wysokie wymagania, a  podziw wzbudzały jego   zdolności co do  kształtowania  jasnej i  logicznej formy utworów (…) W innej gazecie ,,Israel, Yedioth Ahronoth’’ możemy przeczytać ,,(…)Publiczność zaczęła klaskać już w połowie recitalu Jabłońskiego (…) jego gra nigdy nie jest krzykliwa,  jego Sonata Haydna trzymała w napięciu,  w muzyce Liszta wydobył z fortepianu wspaniałe barwy,  a doskonałe wykonanie utworów Chopina długo pozostanie w pamięci”. Krzysztof Jabłoński   prowadzi także działalność jako kameralista. Występował z Deseret String Quartet, Israel Chamber Orchestra String Quartet, Shanghai Quartet oraz z takimi artystami  jak Andrzej Bauer, Ewa Iżykowska, Roman Jabłoński, Stefan Kamasa, Konstanty Andrzej Kulka, Shauna Rolston,  Tomasz Strahl ( z którym założył Chopin Duo). Od 2005 roku jest członkiem Kwintetu Warszawskiego założonego  w 1963 roku przez Władysława Szpilmana i Bronisława Gimpela. W 2008 r. zainicjował utworzenie Tria w składzie K.A.Kulka-T.Strahl- K.Jabłoński. Artysta nagrywał dla radia i telewizji w kraju i za granicą.

K.Jablonski PAP-EPAKrzysztof Jabłoński fot:PAP,EPA

Ma w dorobku kilkanascie płyt kompaktowych nagranych w Niemczech, Polsce i Japonii. W ramach Wydania Narodowego Dzieł Chopina nagrał komplety etiud, preludiów i impromptus F.Chopina (1998), jak również Wariacje B-dur na fortepian i orkiestrę i Rondo a la krakowiak na fortepian i orkiestrę z tow. Sinfonii Varsovii pod dyr. J.Kasprzyka (2000). Z Kwintetem Warszawskim nagrał płytę z utworami G.Bacewicz i J.Zarębskiego. Z ,,Chopin Duo” i ,,Kulka Trio”-komplet dzieł kameralnych Chopina. W sezonie 1998-99 był częstym gościem uroczystości z okazji 150 rocznicy śmierci F.Chopina. M.in. wziął udzial w koncercie w Teatrze Wielkim inaugurującym obchody Roku Chopinowskiego w Polsce oraz w koncercie kończącym Rok Chopinowski w Rosji z tow. Orkiestry Teatru Bolszoj w Moskwie. W 1999 r. Minister Kultury Turcji odznaczył pianistę za wkład w popularyzacje muzyki oraz złożył mu specjalne podziękowania za udział w obchodach Roku Chopinowskiego w Turcji.

pl.chopin.nifc.plFot:pl.chopin.nifc.pl

Od 2000 roku K.Jabłoński jest członkiem Zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Chopinowskiego w Wiedniu.  Zajmuje się też pracą pedagogiczną. W latach 1994-95 prowadził klasę fortepianu w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a w latach 1997-99 w Katowicach. Od 2004 roku jest wykładowcą w Akademii Muzycznej w Warszawie. W 2006 r. otrzymał tytuł profesora. Prowadzi też kursy mistrzowskie. Bierze udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych , m.in na XV Konkursie Chopinowskim w Warszawie, International Frederic Chopin Piano Competition in ASIA, The Seventh National Chopin Piano Competition of the United States.

Autor: Radosław Rzepkowski

Najstarszy Festiwal Pianistyczny

re

Festiwal Chopinowski w Dusznikach uchodzi za najstarszy festiwal pianistyczny na świecie. Jego  70-ta  edycja przypada na obecny 2015 rok. W ciągu minionych 70  lat, tj. od roku 1946 festiwal dusznicki przeszedł  widoczną  ewolucje, szczególnie co się tyczy formuły repertuarowej.  Początkowo  tj. w pierwszych latach  po wojnie  te ,,chopinowskie święta muzyczne” spełniały rolę propagatora muzyki wyłącznie chopinowskiej i promowania  polskich pianistów. Wśród nich odnajdujemy   tak znakomite nazwiska jak Halina Czerny-Stefańska, Lidia Grychtołówna, Barbara Hesse-Bukowska, Regina Smendzianka czy Adam Harasiewicz. Dopiero w 1954 roku pojawił się na festiwalu pierwszy zagraniczny pianista,  którym był   Fou Ts’ong z Chin. Zdobył on rok pózniej III miejsce  na V Konkursie Chopinowskim w Warszawie. Wkrótce  zaczęli wystepować  inni zagraniczni wirtuozi,  ale  pochodzili oni z państw tzw. bloku socjalistycznego ( m.in. Imre Ungar, Wladymir Aszkenazy). Natomiast  pierwszym pianistą  z poza ,,żelaznej kurtyny”, którego grę melomani mogli  podziwiać był  Francuz – Bernard Ringeissen, laureat IV nagrody V Konkursu Chopinowskiego w 1955 roku. Wystąpił on trzykrotnie  (1962) w Dusznikach, Polanicy i Kudowie.

rePomnik Chopina w Dusznikach-Zdroju

W 1961 roku na dusznickim festiwalu  przełamano kolejną barierę, mianowicie umożliwiono wykonywanie muzyki innych kompozytorów, oczywiście obok chopinowskiej. W tymże roku Orkiestra Filharmonii Wrocławskiej wykonała uwerturę do opery ,,Leszek Biały” Józefa Elsnera.  W 1968 r. pojawiły się na estradzie po raz pierwszy solowe skrzypce a także duet fortepianowy. W 1976 Chór Kameralny ,,Cantores Minores Vratislavienses” pod dyr. E.Kajdasza śpiewał  na koncercie wyłącznie pieśni Stanisława Moniuszki. Stanowiło to pogwałcenie  dotychczasowej praktyki repertuarowej-koncert bez kompozycji Chopina.. W roku następnym na recitalu wokalnym Zofii Janukowicz- Pobłockiej można było usłyszeć pieśni wyłącznie  Karola Szymanowskiego. A pierwszym recitalem  fortepianowym bez ani jednego dzieła Chopina  był wieczór Joaquina Achucarro (1981) złożony z kompozycji  Bacha, Beethovena, Debussy’go, Granadosa i Albeniza. W taki to sposób linia repertuarowa festiwalu poszerzała się systematycznie i pozostaje taką do dziś.

dworek-chopina-w-dusznikach-zdroju-204551Dworek Chopina w Dusznikach-Zdroju

Począwszy od I Festiwalu w roku 1946 koncertom towarzyszyły prelekcje, odczyty i wykłady wybitnych znawców życia i twórczości Chopina. Już  do  programu IV Festiwalu wprowadzono wieczór slowno-muzyczny prowadzony przez muzykologa Tadeusza Marka z udziałem pianistów Marii Wilkomirskiej i Pawła Lewieckiego oraz śpiewaczki Walerii Jędrzejewskiej. Po 22 latach ten typ koncertu przerodzil się w tak zwany ,,Nokturn”. ,,Nokturn”  to nazwa koncertu nocnego o niepowtarzalnej atmosferze przy świecach i  lampce wina. Melomani słuchają  gry wszystkich pianistów, a gospodarz wieczoru (muzykolog, prelegent, aktor) snuje opowieść na wybrany temat z życia Chopina. Organizatorom  przyswiecała  od początku idea urozmaicenia programowej oferty festiwalu. Stąd też festiwalowi towarzyszyły wystawy obrazów, rzeźb, plakatów, spektakle operowe, projekcje filmów muzycznych, sesje naukowe o tematyce chopinowskiej, prezentacje młodych wykonawców, koncerty plenerowe zespołów folklorystycznych, koncerty jazzowe oraz koncerty z płyt.

69Festiwal-plakat-A4-druk-723x1024Plakat festiwalu z 2014

Na przestrzeni 70 lat festiwale dusznickie były we władaniu różnych instytucji administracyjnych i kulturalnych. W latach 1946-72 opiekę nad festiwalem sprawował Instytut Fryderyka Chopina. W 1973 r. funkcję tę przejęło Dolnośląskie Towarzystwo Muzyczne Wrocławiu, a w 1975 r.-Wydział Kultury i Sztuki w Wałbrzychu oraz Urząd Miasta Duszniki Zdrój. W latach 1975-85 dyrektorem festiwali dusznickich był znakomity dyrygent Tadeusz Strugała. Dzięki jego ambicji i pomysłowości  Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach stał się ważnym punktem na mapie kulturalnej Polski coraz silniej przyciągając uwagę środowisk zagranicznych. Z krajowej imprezy muzycznej festiwal przekształcił się w uznane na świecie wydarzenie artystyczne. Po przemianach ustrojowych na przełomie lat 1989/90 gwarantem przetrwania festiwalu stała się Fundacja Międzynarodowych Festiwali Chopinowskich w Dusznikach-Zdroju. Jest ona jedynym organizatorem festiwalu walcząc o pozyskanie środków na funkcjonowanie tej imprezy. Od kilku lat dyrektorem artystycznym jest znakomity pianista Piotr Paleczny.

Autor: Radosław Rzepkowski

Grafika: materiały prasowe, kulturaonline.pl

GWIAZDY POLSKIEJ MUZYKI (10)

klucz

ANDRZEJ DOBBER-  wielki polski śpiewak operowy- baryton bohaterski, wyróżniony srebrnym medalem ,,Zasłużony Kulturze Gloria Artis.” Jest od ponad 20 lat  znany na scenach operowych świata. Dysponuje rzadko spotykanym miękkim, a zarazem mocnym i pojemnym głosem. Wspaniała technika i nieskazitelna dykcja, naturalność oraz szeroka wyrównana skala dopełniają  walorów jego wykonawstwa. Urodził się w 1961 r. w Więcborku. Ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie fortepianu, ogranów i wokalistyki, którą studiował u prof.Heleny Łazarskiej. Ukończył też Meistersinger Konserwatorium w Norymberdze. Jest jedynym polskim barytonem śpiewającym głównie verdiowskie i wagnerowskie partie na największych i najbardziej prestiżowych scenach świata.

Aida_ZurychAida Verdiego, Zurych

Role te wymagają-jak wiadomo- nie tylko kunsztu wokalnego, ale i wysiłku fizycznego oraz psychicznego. Andrzej Dobber jest laureatem konkursów wokalnych, m.in. w Gutersloh (Neue Stimmen) w 1987 r., ,,Belveder” w Wiedniu w 1989 r., na którym zdobył 3 nagrody (m.in. dziennikarzy i publiczności) oraz ARD w Monachium w 1990 r., gdzie otrzymał I nagrodę. Zaowocowało to podjęciem współpracy z Operą we Frankfurcie nad Menem. Występował tam m.in na premierach oper ,,Carmen” Bizeta (Escamilio),  ,,Cyrulik Sewilski” Rossiniego (Figaro), ,,Eugeniusz Oniegin” –Czajkowskiego (rola tytułowa). W latach dziewięćdziesiątych regularnie śpiewał w Kolonii oraz Komische Oper w Berlinie, w Monachium, Lipsku i Montpellier. Występował tam jako  Tonio w ,,Pajacach” Leoncavalla, Alfio w ,,Rycerskości wieśniaczej” Mascagniego, Eurico z ,,Łucjii z Lammermooru” Donizettiego, Daniło z ,,Wesołej Wdówki” Lehara, Don Giovanni (rola tytułowa) i Figaro z ,,Wesela Figara”  Mozarta. Spośród wielu osiągnięć artysty warto wspomnieć o debiucie w mediolańskiej La Scali (Rigoletto, Trubadur –Verdiego), tournee po Japonii w 2000 roku  i o licznych występach na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino z Zubinem Mehtą (Trubadur, Attilla, Tosca, Makbet). Śpiewał też na festiwalach w Glyndebourne,Weronie, Zurichu, Hamburgu , w Royal Albert Hall z London Philharmonic Orchestra pod batutą D.Barenboima w Londynie w 2007 r. oraz na koncertach z mediolańską La Scalą pod batutą Barenboima (9 Symfonia Beethovena i Aida Verdiego) na 100-lecie Teatro Colon w Buenos Aires i 60-lecie pracy artystycznej Barenboima w 2010 r.

Monachium-2013-rigoletto2

Rigoletto Verdiego, Monachium

W 2007 roku  artysta zadebiutowal w nowojorskiej Metropolitain Opera i w Avery Fischer Hall podczas Richard-Tucker-Gala m.in. z Renee Fleming i Marią Guleginą. Kolejny sezon to występy w londyńskiej Covent Garden (,,Traviata” z Anną Netrebko i Jonasem Kaufmannem) w paryskiej Opera Bastille i w Valencii. W 2008 r. wystąpił na spektaklach ,,Balu Maskowego” Verdiego w Amsterdamie, ,,Makbeta” w Hamburgu, ,,Króla Rogera” w Petersburgu i Edynburgu pod dyr.Giergijewa, ,,Traviaty” w Hamburgu, w Nowym Yorku (MET) oraz w Los Angeles oraz ,,Stiffelio” w MET pod batutą Placido Domingo. Kolejne verdiowskie role tytułowe kreował w Tuluzie,  a także we Wiedniu w Staatsoper (2009-2011), w Mediolanie i Berlinie. Obok partii verdiowskich Dobber czuje się świetnie w barytonowych partiach wagnerowskich jak Amfortas (Parsifal), Wolfram (Tannhauser), Gurnewal (Tristan i Izolda), Holender (Holender tułacz) oraz w dramatach R.Strauusa jako Jochanaan (Salome) czy Orest (Elektra).

dobber_andrzej_20090312_0l8grzegorz_michalowskiAndrzej Dobber, 2014

Na otwarcie polskiej prezydencji Unii Europejskiej w 2011 r Andrzej Dobber wystąpił w roli tytułowej ,,Króla Rogera” Szymanowskiego w Theatre de la Monnaie w Brukseli w  obecności prezydenta R.P., pezydenta Unii Europejskiej oraz pary książecej Belgii. W sezonie 2012/13 obchodził 30-lecie swojej pracy artystycznej. Wówczas wraz z orkiestrą Filharmonii Narodowej pod dyr. Antoniego Wita nagrał swą pierwszą płytę. Płyta firmy Dux otrzymała nagrodę ,,Fryderyka” 2014 w kategorii muzyki poważnej. Są na niej arie z  10 oper, w tym Borodina, Mussorgskiego, Wagnera, Moniuszki, Czajkowskiego.

Autor: Radosław Rzepkowski

Klub Gazety Polskiej w Montrealu im. Prof. Józefa Lityńskiego

KGP-flaga

W dniu 15.02.2015 r. w sali parafialnej Kościoła Matki Boskiej Częstochowskiej w Montrealu odbyło się inauguracyjne spotkanie Klubu Gazety Polskiej połączone z wykładem dr Aleksandra Macieja Jabłońskiego byłego prezesa Instytutu Naukowego w Ottawie na temat: „Sprawa Polski A.D. 2015”. Zebranie otworzyła i prowadziła pani M.D., M.Sc., Ph.D.  Adrianna Michalak-Kuczyński. Wykład dotyczył oceny aktualnej sytuacji społeczno-politycznej w Polsce, był bardzo merytoryczny i ciekawy i spotkał się z dużym aplauzem licznie zgromadzonej Polonii. Frekwencja na spotkaniu przeszła nasze najśmielsze oczekiwania. Mimo niesprzyjających warunków atmosferycznych na spotkanie dotarło ponad 100 osób, co jak na warunki montrealskie oceniamy, jako duży sukces organizacyjny. W dyskusji dr Jabłoński zwrócił uwagę na konieczność jedności prawicy i poparcie jednego kandydata na prezydenta Polski Andrzeja Dudę.

Oprócz wykładu były też przedstawione informacje o celach i zadaniach Klubów Gazety Polskiej. Podczas spotkania akces do montrealskiego klubu zgłosiło 42 nowych członków. Organizatorzy, założyciele klubu poinformowali o przyjęciu przez klub imienia zmarłego niedawno wybitnego działacza polonijnego z Montrealu, profesora Józefa Lityńskiego, ambasadora polskiego rządu emigracyjnego na Kanadę oraz wieloletniego prezesa Instytutu Naukowego w Montrealu. W uroczystościach wzięła udział wdowa po profesorze pani Anna Lityńska oraz jego współpracownicy i koledzy.

Żródło: Klub „Gazety Polskiej” w Montrealu

banners

Celem działalności klubów „Gazety Polskiej” jest wspieranie aktywności społecznej przede wszystkim na szczeblu lokalnym ale także ogólnokrajowym.
Aktywność ta musi być zgodna z linią programową „Gazety Polskiej”. Linia ta wyraża się przez:
Dbałość o interes narodowy, suwerenność państwa, krzewienie patriotyzmu.
Budowę państwa i społeczeństwa w oparciu o tradycyjne wartości wywodzące się z kultury chrześcijańskiej.
Przeciwstawianie się wszelkim formom totalitaryzmu w życiu publicznym, szczególnie komunizmu i faszyzmu.
Aktywną walkę z polityczną cenzurą.
Krzewienie zachowań sprzyjających rozwojowi swobodnej debaty.
Animację i wspieranie społeczeństwa obywatelskiego szczególnie na szczeblu lokalnym.
Celem działalności klubów jest także wspieranie mediów należących do Strefy Wolnego Słowa, przede wszystkim „Gazety Polskiej” oraz tworzenie niezależnych mediów lokalnych działających zgodnie z linią programową „Gazety Polskiej”.
Od dziesiątego kwietnia celem działania klubów „Gazety Polskiej” stała się walka o wyjaśnienie wszystkich przyczyn katastrofy w Smoleńsku oraz o godne upamiętnienie jej ofiar.
Kluby mogą być powoływane wyłącznie przez czytelników „Gazety Polskiej”. Do powołania klubu potrzebne są minimum trzy osoby, zalecane jest jednak, by nie było to mniej niż pięć osób.

logo_500

W MONTREALU grono założycielskie klubu składa się z następujących osób: Krystyn Piętka, Stefan Kozubski, Radosław Rzepkowski, Andrzej Lizoń, Stefan Kuczyński oraz Wojciech Wesołowski, który jest przewodniczącym Klubu Gazety Polskiej w Montrealu

 

GWIAZDY POLSKIEJ MUZYKI (9)

dsc_5119

KONSTANTY ANDRZEJ KULKA-światowej sławy wiolinista urodził się w 1947 roku w Gdańsku. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 8 lat u  prof. Stefana Hermana i kontynuował ją u tego samego pedagoga aż do uzyskania dyplomu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku (1971).  Już jako student zdobył międzynarodową sławę.  Mając lat 17 otrzymał wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im.Paganiniego w Genui. Ale jego wielka  światowa kariera rozpoczęła się od zdobycia I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Radiowym w Monachium (1964). Począwszy od 1966 roku Kulka koncertował na obu półkulach-we wszystkich krajach Europy, w Ameryce Północnej i Południowej, Japonii oraz Australii.

chopin.edu.pl

fot: chopin.edu.pl

Od roku 1967 dał ponad 2000 recitali i koncertów z orkiestrami symfonicznymi. Jako solista był gościem renomowanych orkiestr (m.in.Berliner Philharmoniker, Chicago Symphony Orchestra, London Symphony Orchestra, English Chamber Orchestra, Concertgebouw Amsterdam, Minneapolis Symphony Orchestra, Leningradzka Filharmonia). Uczestniczył w prestiżowych festiwalach muzycznych, m.in. w Lucernie, Bordeaux, Flandrii, Berlinie, Pradze, Barcelonie, Brighton, Warszawie. W 1971 roku odbył swą najdłuższą podróż koncertową z  Filharmonią Narodową w Warszawie po krajach Afryki, Azji i Australii. Od roku 1968 koncertował też w duecie z wybitnym akompaniatorem Jerzym Marchwińskim. Uprawiał  kameralistykę  jako członek Kwartetu Fortepianowego Polskiego Radia i Telewizji (ze Stefanem Kamasą, Romanem Jabłońskim i Jerzym Marchwińskim).  Konstanty Andrzej Kulka ma na koncie wiele nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji oraz wytwórni Polskie Nagrania. W jego dorobku fonograficznym znajdują się koncerty m.in. Antoniego Vivaldiego, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Felixa Mendelssohna, Aleksandra Głazunowa, Edwarda Lalo, Beli Bartoka, Sergiusza Prokofiewa, Ludwiga van Beethovena, Jana Brahmsa, Mieczysława Karłowicza, Paula Hindemitha, Karola Szymanowskiego. Zarejestrował też wiele sonat i utworów wirtuozowskich. Szczególne uznanie zyskały nagrania ,,Pór Roku’’ Vivaldiego z Orkiestrą Kameralną Karola Teutscha, Koncerty Mendelssohna i Głazunowa z Orkiestrą Filharmonii Narodowej pod dyr.J.Katlewicza i Koncert Brahmsa z tą samą orkiestrą pod batutą W.Rowickiego. Od 1984 r Kulka był etatowym solistą Filharmonii Narodowej. Dużym powodzeniem cieszyły się też nagrane Sonaty na skrzypce solo J.S.Bacha. Kulka nagrywał  też dla zagranicznych radiofonii i firm płytowych. Jego nagranie II Koncertu skrzypcowego K.Szymanowskiego dla EMI zostało nagrodzone w 1981 r. Grand Prix du Disque. Otrzymał również specjalną nagrodę  P.R. za nagrania wszystkich dzieł  K.Szymanowskiego.

60419220

Ale epokowe znaczenie posiadają ostatnie nagrania dzieł polskiego ,,Chopina skrzypiec”- Karola Lipińskiego (1790-1861). Mieszczą się one na 6 CD wydanych w 2012 roku i zawierają kilkadziesiąt wspaniałych, często nieznanych  dotąd, a genialnych  utworów na skrzypce. Są to ronda, fantazje, wariacje na znane tematy operowe, polonezy. Akompaniamet fortepianowy bądź orkiestrowy został w aranżacji Andrzeja Wróbla powierzony instrumentom smyczkowym. Całość to 6 godzin doskonale nagranej, wspaniałej muzyki w mistrzowskim wykonaniu Kulki i współwykonawców. Lipiński –co warto wiedzieć-był nie tylko kompozytorem, ale i cenionym w Europie wirtuozem  porównywanym do Paganiniego.

dsc_5119

Ważne miejsce w repertuarze Konstantego Andrzeja Kulki zajmuje muzyka współczesna. Jest on znakomitym interpretatorem utworów W.Lutosławskiego, K.Pendereckiego (I Koncert skrzypcowy), H.H.Jabłońskiego, A.Blocha, E.Knapika. Koncert skrzypcowy Pendereckiego wykonywał wielokrotnie pod batutą samego kompozytora. Od roku 1994 Kulka jest profesorem Akademii Muzycznej w Warszawie. Otrzymał wiele wyróżnień, nagród i odznaczeń, m.in.Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Pod jego adresem ukazywały się w prasie zagranicznej takie superlatywne określenia  jak: urodzony wiolinista, perfekcyjny i fenomenalny skrzypek, następca Paganiniego itd. Istotnie, grę Kulki cechuje głęboki dźwięk, pewność  wykonawcza  i  niebywała łatwość techniczna,  szczerość wypowiedzi  i osobiste zaangażowanie w  w interpretacje utworów.

Autor: Radosław Rzepkowski

Fot: chopin.edu.pl, materia y prasowe

GWIAZDY POLSKIEJ MUZYKI (8)

Capture d’écran 2015-02-19 à 22.39.11

KAJA DANCZOWSKA – wybitna polska skrzypaczka i pedagog. Jest wnuczką znakomitego wiolonczelisty-wirtuoza Dezyderiusza Danczowskiego. Edukację muzyczną rozpoczęła w 8 roku życia u prof.Eugenii Umińskiej w klasie której ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Krakowie w roku 1972, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Następnie przebywała na  dwuletnim kursie  mistrzowskim w Moskwie u Dawida Ojstracha. W 1976 r. uczestniczyła na zaproszenie Rządu Kanadyjskiego w kursie mistrzowskim prowadzonym przez Ruggiero Ricciego.  Już w 1959 r. zdobyła I miejsce na Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym we Wrocławiu oraz otrzymała stypendium SPAM ufundowane przez Henryka Szerynga, następnie stypendia Pawła Kleckiego, Poznańskiego Towarzystwa Muzycznego i Ministra Kultury i Sztuki.

kaja

Kaja Danczowska jest laureatką wielu międzynarodowych konkursów skrzypcowych. W 1967 r.  zdobyła III nagrodę na V-tym Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im.H.Wieniawskiego w Poznaniu, w 1969 r.- II nagrodę na Konkursie Skrzypcowym im. Curci w Neapolu, w 1970 r.- II nagrodę na Konkursie Wykonań Muzycznych w Genewie, w 1975 r.- III nagrodę na  Międzynarodowym Konkursie Radiowym w Monachium, a w 1976 r. srebrny medal na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im.Królowej Elżbiety w Brukseli.  Kaja Danczowska koncertuje od 9 roku życia. Występowała w wielu krajach Europy, obu Ameryk, w Azji i Australii z szerokim repertuarem,  począwszy od Vivaldiego a skończywszy  na Pendereckim. Od 1978 współpracuje z Krystianem Zimermanem. Jako ,,music adviser” brała udział w międzynarodowym tournee Polish Festival Orchestra Zimermana w 1999 r, a w 2009 r.występowała z tym zespołem na tournee krajowym jako solistka z okazji 100-rocznicy urodzin Grażyny Bacewicz. W repertuarze kameralnym grała m.in. z Heinzem Holligerem, Gidonem Kremerem, Mishą Maiskym i wieloma innymi muzykami.

violino

W 2010 r. wzięła udział w festiwalu ,,Chopin i jego Europa”w Warszawie. Artystka posiada bogaty dorobek fonograficzny. Nagrała m.in. Koncert skrzypcowy A-dur M.Karłowicza  z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie pod dyr. Antoniego Wita, Koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę Konstantego Regameya  wraz z Andrzejem Bauerem i Sinfonią Varsovia pod dyr. Wojciecha Michnowskiego (Swiss Broadcasting Corporation 1994), I i II Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego  z Orkiestrą Filharmonii Narodowej pod dyr.Kazimierza Korda (Polygram, 1997).  Ta ostatnia płyta  została wyróżniona nagrodą Diapason d’Or. Z innych nagrań warto wyróżnić   Sonatę C. Francka, Mity  K.Szymanowskiego, Sonaty na skrzypce i fortepian W.A. Mozarta. Zostały one dokonane wspólnie z K.Zimermanem. Ponadto Danczowska posiada w swoim dorobku ponad 300 archiwalnych nagrań radiowych dla Polskiego Radia i rozgłośni RIAS. W roku 2014 dzięki wysiłkom P.R. ujrzał światło dzienne komplet 7 CD z archiwalnych nagrań  dokonanych w latach 1974-2007. Artystka była jurorem wielu międzynarodowych konkursów muzycznych, m..in. w Poznaniu (1986), w Tokio (1986), w Monachium (1992,1998),  w Nowym Yorku (1999), w Odense (2000). Została wyróżniona licznymi nagrodami, m.in. w 1998 r otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki,  w 1984 nagrodę Komitetu Radia i Telewizji, 1998-nagrodę Fundacji Kultury Polskiej. Krytycy podkreślają precyzje techniczną i czystość intonacji Kaji Danczowskiej oraz jej emocjonalne zaangażowanie w trakcie wykonywania utworów.

Kaya-koncert

 

Kaja Danczowska, 29 luty 2012, Sala Koncertowa Fryderyka Chopina

Kipiąca  życiem osobowość,  ujmujący, pełen  finezji dźwięk i wielka kultura artystyczna przysparzają jej wielu wielbicieli. Recenzje z nagrania Koncertu skrzypcowego Karłowicza  można przeczytać w magazynie ,,Studio”(1997): [...]Kaja Danczowska gra niewiarygodnie czysto i precyzyjnie obalając zarzuty że Koncert Karłowicza jest nieskrzypcowy. Nie przeszkadzają jej nawet nielubiane przez skrzypków kwintowe dwudźwięki. Zachowuje przy tym swobodę i naturalność, zarówno we fragmentach dramatycznych jak i lirycznych[...]” O Koncercie Karłowicza skrzypaczka wypowiada się że jest to ,,najpiękniejszy polski koncert skrzypcowy, równie piękny jak Koncert D-dur Czajkowskiego, a zgrabniejszy bo krótszy”.

Autor: Radosław Rzepkowski

GWIAZDY POLSKIEJ MUZYKI (7)

Capture d’écran 2015-02-02 à 17.30.03

KRYSTIAN ZIMERMAN – polski pianista światowej sławy, laureat I nagrody Konkursu Chopinowskiego w w Warszawie w 1975 roku.  Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 5 lat u swego ojca. Następnie został uczniem prof. Andrzeja Jasińskiego aż do końca swojej edukacji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. W 1973 r. zwyciężył  na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ludwiga van Beethovena w Hradec Kralove. W 1975 r. zdobył na Konkursie Chopinowskim w Warszawie I nagrodę , nagrodę Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków, oraz nagrodę TIFC-u za najlepsze wykonanie poloneza. Od tego momentu rozpoczęła się jego międzynarodowa kariera. Duże znaczenie dla jego rozwoju artystycznego miało spotkanie w Paryżu z Arturem Rubinsteinem w 1976 r. Rok później zadebiutował  na Festiwalu w Londynie oraz w Salzburgu. W 1978 r. Salzburgu wykonał zadedykowany mu przez Witolda Lutosławskiego Koncert fortepianowy. W urzekającej grze Zimermana dostrzega się subtelność i moc zarazem, naturalność w prowadzeniu kantyleny i niesłychane bogactwo niuansów kolorystycznych. Jest mistrzem w cyzelowaniu szczegółów i panowaniu nad konstrukcją utworów.

rozrywka-108

W roku 1999  w 150 rocznicę śmierci Chopina powołał ,,Polish Festival Orchestra’’, z którą dał 41 koncertów w krajach europejskich i w USA, wykonując w roli pianisty i dyrygenta dwa Koncerty fortepianowe Chopina. Orkiestra składała się z młodych polskich muzyków, a jej występy cieszyły się wszędzie niebywałym powodzeniem. W Paryżu koncert w Salle Pleyel został powtórzony. W Turynie firma Deutsche Grammophon dokonała nagrań obu koncertów Chopina i wydała płytę, która błyskawicznie rozeszła się po świecie. Sukces tej orkiestry polegał na tym że stała się- w przeciwieństwie do znanych  obiegowych wykonań- równoprawnym partnerem dla fortepianu, prowadząc z nim subtelny dialog pełen romantycznej poezji. Ta śmiała koncepcja interpretacyjna Zimermana spotkała się wśród krytyków z odmiennymi ocenami. Obok głosów entuzjastycznych pojawiały się opinie o ,,szarganiu świętości”. W 2009 r. w 100 rocznicę urodzin Grazyny Bacewicz orkiestra odbyła  trasę koncertową po Polsce. W koncertach wzięły udział m.in skrzypaczki Kaja Danczowska i Agata Szymczewska. Cały program został nagrany w Akademii Muzycznej w Katowicach dla wytwórni Deutsche Grammophon. Zimerman odbył szereg tournee po Europie, USA i Japonii. Grał z najlepszymi orkiestrami pod batutą takich dyrygentów jak Claudio Abbado, Leonard Bernstein, Pierre Boulez, Herbert von Karajan, Zubin Mehta, Stanisław Skrowaczewski, Kirył Kondraszyn, Witold Rowicki i wielu innych. Wielokrotnie występował z Kają Danczowską, Gidonem Kremerem, Yehudi Menuhinem.

komorowski_zimerman_pap_60021 września 2013 Krystian Zimerman odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Artysta zabiera ze sobą własny instrument i znany jest z ekscentrycznego zachowania, jak np. przerwanie koncertu w proteście filmowania go, co miało miejsce w Essen w 2013 r. W Los Angeles w proteście przeciwko polityce amerykańskiej oznajmił  po koncercie że już tam nigdy nie przyjedzie. W dziedzinie nagrań płytowych ma wyłączny kontrakt z Deutsche Grammophon dla której nagrał ponad 20 albumów płytowych. Znajdują się tam kompozycje Beethovena, Chopina, Mozarta, Schuberta, , Brahmsa, Schumanna, Griega, Liszta, Bartoka, Szymanowskiego, Ravela, Debussy’ego, Lutosławskiego i wielu innych. Niektóre z nich otrzymały międzynarodowe nagrody fonograficzne. W 1985 roku Zimerman otrzymał nagrodę Academia Chigiana w Sienie jako najlepszy młody muzyk roku, a w 1994 nagrodę Fundacji Muzycznej Leonie Sopnning w Kopenhadze. Artysta mieszka od 1986 roku w Bazylei, gdzie prowadzi mistrzowską klasę fortepianu.

zimerman_2580930b

W roku 2005  Akademia Muzyczna w Katowicach przyznała mu tytuł doktora honoris causa. W ostatnich latach artysta częściej odwiedza Polskę. W 2013 roku w Warszawie dał koncert w rocznicę 100-lecia urodzin Lutosławskiego, a w ubiegłym roku wystąpił w Katowicach podczas inauguracji nowej sali koncertowej Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.

Autor: Radosław Rzepkowski

CD ALBUM LIPIŃSKI-KULKA

lipinski-kulka-b-iext20781833

Ukazał się niedawno 6-częściowy album CD firmy Accord  z wybranymi nagraniami dzieł Karola Lipińskiego (1790-1861). Ten wielki polski skrzypek z I połowy XIX wieku  konkurował z Paganinim i znany był  jako wirtuoz w całej Europie. Był też znakomitym kompozytorem i nie bez powodu przylgnęło do niego miano ,,Chopina skrzypiec”. Głównym interpretatorem nagranych na dyskach utworów jest światowej sławy skrzypek Konstanty Andrzej Kulka.

rekpor

W roku bieżącym mija 225 lat od urodzenia Lipińskiego, ale jego twórczość do tej pory nie była specjalnie znana. Najczęściej  wykonywano  jego 2 koncerty skrzypcowe, a  przede wszystkim ,,Concerto militare’’ op.21 oraz Kaprysy z opusów 2,10,27 i 29, które wniosły znaczny wkład  w rozwój faktury wiolinistycznej. Tym bardziej cenne stają się ostatnie nagrania Kulki w skład których wchodzą utwory nowo odkryte, zapomniane  i te które były rzadko wykonywane.

dsc_5119

Konstanty Andrzej Kulka

Dotarcie do tych zapomnianych utworów daje szersze pole dla  oceny talentu  naszego kompozytora. O twórczości Lipińskiego  wypowiedział się wielce pochlebnie rosyjski skrzypek i muzykolog Władymir Grigoriew:,, Jego twórczośc była jednym z kulminacyjnych punktów europejskiej sztuki skrzypcowej [...] Lipiński utorował drogę do światowego uznania polskiej kultury narodowej. Był jednym z piewszych wielkich kompozytorów przedchopinowskiej epoki, którego twórczość przekroczyła granice kraju i stała się uznana w Europie [...]” Istotnie, w porównaniu do innych kompozytorów epoki twórczość Lipińskiego odznacza się fantazją, wyobraźnią i wyjątkowym poczuciem formy. Spory udział polskich elementów rytmiczno-melodycznych  czyni  go kompozytorem narodowym. Bohatera tych wspaniałych nagrań Konstantego Andrzeja Kulki nie trzeba  przedstawiać. Jego interpretacje muzyki skrzypcowej są powszechnie znane i zawsze fascynujące. W jego dorobku fonograficznym widnieją dzieła Vivaldiego, Mozarta, Mendelssohna, Bartoka , Beethovena, Brahmsa, Karłowicza, Pendereckiego i wielu innych.  Za  dokonanie nagrań wszystkich dzieł Karola Szymanowskiego otrzymał on nagrodę specjalną P.R., a za płytę z 2 koncertami skrzypcowymi  tegoż kompozytora- przyznano mu w Paryżu w 1981 r. Grand Prix du Disque.

Karol Józef Lipiński

Karol Józef Lipiński

Omawiana seria płyt Lipińskiego zawiera 23 utwory. Wśród nich znajdują się 2 Tria smyczkowe op.8 i op.12  (na dwoje skrzypiec i wiolonczele) i szereg innych utworów w których oryginalny akompaniament fortepianowy został przerobiony przez prof.Andrzeja Wróbla na skrzypce i wiolonczelę bądź kwintet smyczkowy. Te aranżacje z pominięciem fortepianu stały się na wskroś praktyczne, oddalając problemy z wynajęciem fortepianu i zaangażowaniem pianisty. Rozwiązanie to dało korzystniejsze efekty brzmieniowe i jedynie w niektórych przypadkach obsadę akompaniamentu powiększono do kwintetu smyczkowego. Stąd też oprócz K.A.Kulki w nagraniu wzięli udział: Andrzej Gębski, Aurela Liwanowska-Lisiecka, Anna Orlik, Wojciech Proniewicz (skrzypce), Grzegorz Chmielewski (altówka), Andrzej Wróbel (wiolonczela). Radosław Nur (kontrabas). Dla wglądu  podaje tytułu utworów: Rondo alla Polacca E-dur op.13, Wariacje op. 11 na temat opery ,,Kopciuszek’ Rossiniego, Souvenir de la mer Baltique op.19, Wariacje op.20 na temat cavatiny z opery ,,Cyrulik Sewilski” Rossiniego (Dysk I), Rondo alla Polacca E-dur op.7, Wariacje brawurowe op.22, Wariacje g-moll op.5, Fantazja i wariacje op.26 na motywach z opery „Hugenoci” Meyerbeera (Dysk II), Rondo alla Polacca D-dur op.17 na temat  pieśni polskiej, Wariacje op.15 na temat z opery ,,Pirat’’Belliniego, Fantazja i wariacje op. 23 na motywach z opery ,,Lunatyczka” Belliniego, Wariacje G-dur op.4 na kwartet smyczkowy, Fantazja i wariacje op.30  na tematy z opery ,,Ernani” Verdiego (Dysk III), 3 polonezy op.9, Rondo koncertowe op.18, Adagio elegico op.25, Fantazja i wariacje op.33 na motywach opery ,,Krakowiacy i  górale” Stefaniego, Duet op.16, (Dysk IV), Trio A-dur op.12, Siciliano z wariacjami op.2, Fantazja op.31 (Dysk V), Trio g-moll op.8, Wielka fantazja op.28 na motywach z opery ,,Purytanie” Belliniego (Dysk VI).

Autor: Radosław Rzepkowski