Z reguły Montreal w miesiącu grudniu jest już co najmniej po jednej solidnej burzy śnieżnej, wszyscy jeżdżą samochodami na zimowych oponach, jest ślisko, chłodno lecz jest biało! A tego roku jest odmiennie – nie ma śniegu, pomimo że do Świąt pozostało zaledwie kilka dni, parki miejskie ciągle przypominają jesień. Jedynie szarość jest rozświetlona wszystkimi kolorami lampek choinkowych, czekająca, aż spadnie śnieg i dopełni dzieła świątecznej dekoracji.
Tag Archives: Z. P. Wasilewski
Concert des chants de Noel
Zdjęcie ogłoszenia, po kliknięciu w link TUTAJ, powiększa się do odczytu.
Maestro Domański – Universalis
Okazuje się, że grudzień w Montrealu to również cała gama wydarzeń artystycznych związanych ze świętami – wystaw tematycznych, koncertów i przedstawień teatralnych. W ubiegłą niedzielę, wybrałem się zatem do Kaplicy Notre-Dame-de-Bon-Secours na koncert chóru Universalis, pod dyrekcją polskiego dyrygenta, p. Edwarda Domańskiego.
Kaplica Notre-Dame-de-Bon-Secours
“Gdzie słyszysz śpiew, tam idź – tam dobre serca mają,
Źli ludzie, wierzaj mi – ci nigdy nie śpiewają”
J. W. Goethe
Panama – fauna
I gdy tak sobie podziwialiśmy tam tą faunę, pstrykając zdjęcia na prawo i lewo, i na oślep, aby niczego nie stracić, w pewnym momencie nasz przewodnik, stojąc na pirodze, wskazuje palcem w oddali i poważnie mówi:
- A to jest koń!
I nagle poruszenie: co? gdzie koń? jaki koń? co to za koń? Na co przewodnik ciągle bardzo poważnie tłumaczy:
- Koń to jest czteronożny ssak z rodziny nieparzystokopytnych, przywieziony z Europy do Ameryki…
I w tym momencie wszyscy jak jeden zaczęli mu bić brawa akceptując jego niewinny żart z chłonnych egzotyki turystów. Zabawa była obopólna.
Rzeka Chagres, Panama. Ponoć w głębi tego zdjęcia widać krokodyli łeb:
Panama – migawki ze Starówki
Panama jest pod względem turystyki bardzo młodym krajem. Prawdziwy przemysł turystyczny zaczął rozwijać się dopiero od 2000 roku. Panamczycy starają się sprzedawać takie atrakcje turystyczne jak Kanał Panamski, naturę tropikalnąi historię. Jeżeli chodzi o plaże, to niestety od strony Pacyfiku są to plaże bardzo mało atrakcyjne. Piasek jest tam szary, powulkaniczny i morze nie ma tych samych szmaragdowych kolorów co na przykład na Kubie. Mimo wszystko Panamczycy radzą sobie bardzo dobrze.
Dlatego przedstawiam kilka migawek ze starej Panamy, którą obejrzymy przy dźwiękach panamskiej muzyki – Gallina Fina w wyk. Samy Y Sandra Sandoval. I może tylko jeszcze jeden udany klip dla porównania, aby udowodnić, że już istnieją związki polsko-panamskie. Bynajmniej na polu artystycznym artysta, nawet największy, zawsze inspiruje się czymś co już wcześniej zaistniało, nieprawdaż?
Kanada z bardzo bliska, czyli absurdy demokracji – wioska Kiryas Tosh
Postanowiłem wolny dzień spędzić w Górach Laurentyńskich, zatem mimo tego, że pogoda nie była obiecująca ni wróżąca, wskoczyłem do auta i ruszyłem do Mont Sainte-Agathe (Góra św. Agaty), docelowego miasteczka w górach. Po godzinie jazdy przybywam do celu, a tu? NIC! Wiatr gwiżdże na opustoszałych ulicach, chmurno, durno, bylejako, nieprzyjemnie i ponuro. Wypiłem tylko kawę w jakiejś kafejce, pomyślałem chwilkę, że przecież nie można tak zmarnować dnia. Wracając do domu zaczynam skanować okolicę moim pamięciowym skanerem w poszukiwaniu choćby najmniejszej atrakcji. Zbliżając się do Montrealu, nagle wpadł mi do głowy pomysł, aby po drodze odwiedzić osiedle Żydów hasydzkich w miejscowości Boisbriand, o którym się od czasu do czasu wspomina w tutejszych mediach. Wybrałem w GPS ulicę, która wydawała mi się brzmiąca po żydowsku: Beth Halevy i zboczyłem z głównej trasy, aby po kilkunastu minutach, po dotarciu na miejsce doznać totalnego oszołomienia, tym bardziej, że uczucie to, spotęgowane było niespodziewanym zaskoczeniem.
Fort Chambly
Około 30 minut jazdy samochodem na południe od Montrealu, znajduje się małe miasteczko Chambly (wym. Sząbli). A w nim fort doskonale zakonserwowany, a pochodzący z czasów podboju kontynentu amerykańskiego. Pierwszy fort drewniany, został wybudowany w 1665 przez Francuzów i nazywał się Fort Saint-Louis. Po wielu próbach podboju kolonii, król Ludwik XIV przysłał do Nowej Francji regiment Carignan-Salières dowodzony przez Henri de Chastelard de Salières, aby walczył z Irokezami.
Kapitan Jacques de Chambly, z tego samego regimentu został następnie wysłany, aby zbudować fort drewniany w pobliżu rzeki Richelieu (wym. Riszelju). Początkowo mierzył sobie 144 stopy długości na planie kwadratu i otoczony był palisadą o wysokości od 15 do 20 stóp. To jeden z pięciu fortów wybudowanych wzdłuż rzeki Richelieu, ciągnych się aż do jeziora Champlain (dzisiaj jezioro to, znajduje się w większej części w Stanach Zjednoczonych i tylko mała jego część leży po stronie kanadyjskiej). Fort ten służył jako twierdza oraz punkt ochronny w czasie wypadów przeciwko Mohawkom, należącym do wielkiej grupy plemion Irokezów.
